De Tijd | Interactief
Patiënten betalen gemiddeld 2,5 keer het vastgelegde tarief
Wie in een ziekenhuis voor een eenpersoonskamer kiest, betaalt zijn arts bovenop het gewone honorarium gemiddelde anderhalve keer dat bedrag aan extra’s.
Een verblijf in een eenpersoonskamer in een ziekenhuis wordt in sneltempo duurder en zelfs onbetaalbaar. In tegenstelling tot in tweepersoonskamers mogen artsen bij een patiënt die alleen op een kamer ligt wel een extra vergoeding, een zogenaamde ereloonsupplement, vragen boven op de vastgelegde prijs voor een behandeling.
In het gemiddelde Belgische ziekenhuis liep die vergoeding in 2016 op tot 147 procent van het vastgelegde tarief. Dat is 11 procent meer dan vier jaar geleden, blijkt uit een studie van de Socialistische Mutualiteiten.
Stel dat in een tweepersoonskamer een behandeling van een arts 100 euro kost, dan komt daar in een eenpersoonskamer 147 euro bovenop. De totale factuur bedraagt dan 247 euro, of 2,5 keer het vastgelegde tarief. Dat tarief, in dit geval 100 euro, wordt betaald door het ziekenfonds. De overige 147 euro moet de patiënt zelf ophoesten, eventueel via zijn hospitalisatieverzekering als die een verblijf in een eenpersoonskamer terugbetaalt.
Er zijn grote regionale verschillen, waarbij de ereloonsupplementen in Wallonië (173% van het vastgelegd tarief) en zeker in Brussel (206%) fors hoger liggen dan in Vlaanderen (114%). ‘In Vlaanderen bleven de supplementen lang onder de 100 procent hangen, maar de voorbije jaren is dat veranderd’, zegt Paul Callewaert, de topman van het socialistisch ziekenfonds.
Blijven de ereloonsupplementen in Vlaanderen gemiddeld genomen binnen de perken, dan wijzen cijfers per ziekenhuis uit dat ook in het noorden van het land de factuur explosief hoog kan liggen.
Vooral in het Antwerpse lopen de supplementen op. Het ziekenhuis in Reet, waar de supplementen tot 191 procent van de vastgelegde prijs bedragen, spant de kroon. Het UZ Antwerpen en het ziekenhuis van Halle vervolledigen de top drie. Ter vergelijking: nergens liggen de ereloonsupplementen lager dan in de ziekenhuizen van Ieper en Tongeren, waar ze beperkt blijven tot 86 procent.
De erelonensupplementen kunnen sterk variëren tussen de verschillende ziekenhuizen. Ga na hoeveel uw ziekenhuis aanrekent.
Dat het wel degelijk om een beleidskeuze gaat, kunnen we grafisch voorstellen in de figuur hierboven. Helemaal links staan de ziekenhuizen die gemiddeld een laag ereloon vragen. Aan het andere uiteinde vinden we de ziekenhuizen die een hoog supplement aanrekenen. Vlaanderen hanteert een beleid van ereloonsupplementen tussen de 100% en 150%. De zwarte lijn geeft het landelijk gemiddelde van 147% aan.
Volgens Callewaert is dat een gevolg van de besparingen van de federale regering op de ziekenhuizen. De overheidstoelage voor de verpleging heeft de voorbije jaren niet de toegenomen kosten gevolgd, waardoor ziekenhuizen het geld elders moeten zoeken. Een van de weinige opties is dan met de artsen, die een deel van hun inkomen afstaan aan de ziekenhuizen, af te spreken dat ze meer vragen aan patiënten in een eenpersoonskamer.
Hospitalisatieverzekeringen dekken de extra kosten niet altijd, waardoor patiënten ettelijke honderden of zelfs duizenden euro's zelf moeten betalen.
De stijgende kosten van een eenpersoonskamer zetten de hospitalisatieverzekeringen onder druk. Zo heeft de Nationale Bank eerder dit jaar marktleider DKV verplicht om zijn tarieven te verhogen omdat het verlies dreigde te maken. Ook komen heel wat patiënten voor verrassingen te staan. ‘Soms dekken hospitalisatieverzekeringen maar ereloonsupplementen tot 100 procent. Ze komen daar pas achter na hun verblijf, waardoor ze ettelijke honderden of zelfs duizenden euro’s zelf moeten betalen’, zegt Callewaert.